Jim McManus

Jim McManus was zeker op de juiste plaats op het juiste moment toen hij de 2000 World Series of Poker versloeg. Maar zijn succes in de Main Event was geen geval van "Irish luck" ; het was gebaseerd op het feit dat hij een goede kaartspeler is. Hij heeft het spel gespeeld sinds zijn grootouders hem het leerde in de Bronx in 1960. Ondanks het feit dat hij opgroeide in de schaduw van het Yankee Stadium noemt Jim zichzelf trots een Chicagoan. Terwijl hij niet in staat was zijn devotie aan de Yankees van zich af te schudden, droeg hij een White Sox cap tijdens zijn huwelijk op de Bering Zee in 1992. Hij wilde er zeker van zijn dat zijn bruid Jennifer wist waarmee ze zich inliet.

Jim heeft vier romans geschreven, waaronder het Carl Sandburg Prize-winnende Going to the Sun, alsmede ook een boek met verhalen, twee poëziebundels en twee non-fictie boeken. Zijn werk is verschenen in de The New York Times, Los Angeles Times, Esquire, Harvard Magazine en in verscheidene anthologieën.

In de lente van 2000 ging Jim naar Las Vegas om de WSOP voor Harper's te verslaan. Zijn opdracht was in eerste instantie om te schrijven over het groeiende succes van de vrouwen bij de WSOP als ook over de moord op Ted Binion, de gastheer sinds tijden van het toernooi en zoon van zijn schepper, Benny Binion. Maar McManus besloot dat hij geen passieve toeschouwer in dit drama wilde zijn. Gebruik makend van zijn gehele voorschot van Harper's nam hij deel aan een Main Event satellite en versloeg negen andere spelers waaronder Hasan Habib heads-up om een plaats in de Big One te claimen. Of het de uren waren dat McManus thuis heeft gespeeld, de tijd die hij besteed heeft aan het spelen tegen een computerprogramma, of het verlangen om het beste verhaal te vertellen, McManus vocht zich naar de laatste tafel. Hij kwam op de vijfde plaats en ging met bijna $250K naar huis. Hasan, de man die hij in de satellite versloeg, kwam vierde en T.J. Cloutier, wiens boek over No-Limit Hold 'em Jim uit zijn hoofd had geleerd op weg naar Las Vegas, kwam tweede, en hij verloor met dezelfde A-Q waarmee Jim had verloren toen Hasan hem een 4 on the river had laten zien.

Het artikel van Jim over het evenement stond op de voorpagina van Harper's en verscheen in The Best American Sports Writing 2001. De boekversie Positively Fifth Street was een New York Times bestseller en bereikte nummer 2 bij Amazon.com, en werd alleen verslagen door Harry Potter en de Orde van de Feniks. Time noemde Fifth Street "het schrijvers equivalent van een royal flush," Men's Journal zei dat het "verbazingwekkend" en "zeer onderhoudend" was, en de New York Times voegde toe dat het "kunstig geconstrueerd", "opvrolijkend" en "met zoveel spanning als elke thriller" was. Daniel Negreanu noemde het in een recensie voor CardPlayer "een meesterwerk dat de komende jaren op de boekenplanken van alle pokerfans moet staan."

Hoewel Jim een full-time schrijver en part-time professor blijft was zijn succes als een speler niet beperkt tot dat ene toernooi. Hij heeft sindsdien twee andere WSOP laatste tafels en meer dan een dozijn money finishes bereikt, waaronder een vijfde plaats bij het 2006 National Heads-Up Poker Championship, waar hij op het einde werd verslagen door Chris Ferguson, winnaar van dat gedenkwaardige WSOP Main Event in 2000.

Wanneer hij zich niet bezighoudt met de geschiedenis van poker of het onderwijzen van dat vak op het School of the Art Institute of Chicago of aan het spelen is in live toernooien, kan Jim McManus worden aangetroffen bij FullTiltPoker waar hij lage- en middelgrote-inzet spellen speelt.