Max Pescatori gra online w serwisie Full Tilt Poker.

Pochodzący z Mediolanu we Włoszech Max jest równie kolorową osobowością jak ubiory projektowane w jego rodzinnym mieście. Max znany jest jako „Włoski pirat” z powodu swojego znaku rozpoznawczego — bandany w kolorach włoskiej flagi. Jest uważany za jednego z najsympatyczniejszych i bezlitosnych graczy na świecie.

Oczywiście talent Maxa w światowej grze w pokera nie rozwinął się w ciągu jednej nocy. W wieku 11 lat zdobył swoje pierwsze trofeum, grając we włoską grę karcianą nazywaną „Scopa”. Jako nastolatek Max wybierał grę w karty zamiast wyjścia na plażę czy do nocnego klubu. W końcu jego oddanie zaprowadziło go do karcianej stolicy świata — Las Vegas.

W tym czasie Max pracował w ciągu dnia, a swoje pokerowe umiejętności rozwijał nocami. Dzięki grze w grach gotówkowych wzrastało jego pokerowe IQ, a jego występy przy świetle księżyca zaczęły przynosić znaczące dochody. Następnie w 1998 r. poprosił o naukę Valtera Farina, pierwszego Włocha, który zdobył bransoletkę World Series of Poker (WSOP). Farina zgodził się uczyć młodego pirata i po roku szkolenia Max porzucił swoją dzienną pracę, aby przejść na zawodowstwo.

Na początku zawodowa kariera Maxa opierała się wyłącznie na grach gotówkowych. Zaczęło się to jednak zmieniać po jego wygranej w turnieju World Poker Tour na Arubie. Mimo że Max nie zajął żadnego miejsca w turnieju, wygrał coś znacznie ważniejszego: przyjaźń innego Włocha Marco Traniello i jego żony Jennifer Harman, członka zespołu Full Tilt. Po ich powrocie do Las Vegas Jennifer ponownie rozpoczęła pokerową edukację Maxa. Ten czas Max opisuje jako nowy rozdział w swojej karierze.

Jennifer zaprosiła Maxa do obserwowania swojej gry w Big Game w Bellagio, gdzie regularnie stawiała czoła Philowi Ivey'owi, Doyle'owi Brunsonowi i Chipowi Reese. Co najważniejsze, przed każdym układem pokazywała mu swoje karty, umożliwiając Maxowi rzadki wgląd do sposobu, w jaki grała przeciwko największym graczom pokera.

Lekcje Jennifer, które stanowiły raczej lekcje psychologii pokera niż obliczania szans i prawdopodobieństwa zmieniły sposób, w jaki Max postrzegał grę w pokera i pozwoliły mu rozpocząć grę na zupełnie nowym poziomie. Max szybko przeszedł od gier gotówkowych 30-60$ do 80-160$. Następnie zachęcony własnym sukcesem, Max zdecydował się skoczyć na głęboką wodę w świat turniejów pokerowych. Była to decyzja, która opłaciła okup piracki. Solidna gra Maxa szybko pozwoliła mu zdobyć dwa zwycięstwa w turnieju World Poker Challenge w 2003 r., które były zaledwie początkiem trwającego do dziś długiego pasma zwycięstw i stołów finałowych.

W 2004 r. zdobył dwie wygrane pieniężne w WSOP i doszedł do ośmiu stołów finałowych w turnieju Ultimate Poker Challenge. W 2005 r. grał jeszcze lepiej. Max doszedł do stołu finałowego w turnieju Poker Classic w Los Angeles, zajął drugie miejsce w turnieju Mirage Poker Showdown oraz zdobył sześć wygranych pieniężnych w WSOP. Dzięki swoim wynikom Max uplasował się na dziewiątej pozycji w rankingu gracza roku 2005 magazynu Cardplayer. Jest to najwyższa pozycja, jaką osiągnął ten włoski gracz. Następnie w turnieju WSOP w 2006 r. Max dostąpił największego pokerowego zaszczytu, wygrywając złotą bransoletkę w turnieju 2 500$ No-Limit Hold'em i dodając do swojego konta ponad 682 000 $.

Od czasu wygrania bransoletki Max „Włoski pirat” kontynuuje grabienie świata pokera jeden stół po drugim. Kiedy nie plądruje stosów żetonów w grach na żywo, można znaleźć go online grającego w serwisie Full Tilt Poker.