Siedmiokartowy poker Stud High-Low jest wariantem siedmiokartowego pokera Stud, gdzie pula jest dzielona między gracza z najwyższym i najniższym układem, jeśli w układzie niskim znajdują się karty niższe lub równe 8. (8 jest znana w świecie pokerowym jako kwalifikator). Jeżeli wymóg ten nie zostaje spełniony, cała pula trafia do gracza z najwyższym układem. Także ten sam układ może wygrać zarówno wysoką, jak i niską część puli. Wygranie całej puli w dowolny z tych sposobów jest żargonowo określany mianem „zgarnięcia” (scooping). Zobacz część „Rangi układu”, aby zapoznać się ze sposobem określania niskich i wygrywających układów.
Gra ta jest także nazywana jako poker siedmiokartowy Stud High-Low, poker siedmiokartowy Stud 8-lub-więcej, dzielony poker siedmiokartowy Stud czy siedmiokartowy poker Stud/8 (i oznaczone na karcie holu jako Stud H/L). Gra ta powinna być dobrze znana osobom, które grały tylko w domowe odmiany pokera. Siedmiokartowy poker Stud High-Low jest także popularną grą wielu poker-roomach cegła i zaprawa (b&ms).
Jak gra online różni się od domowych
W grach domowych często spotykane są przeróżne odmiany siedmiokartowego pokera Stud High-Low zawierające czasem nawet karty dzikie i zamienniki. Nie są one dostępne w grach online czy poker-roomach cegła i zaprawa. Inną niespotykaną odmianą domową jest gra z deklaracją, gdzie gracze w fazie showdown określają czy grają na układ niski, wysoki czy też oba jednocześnie. W tym wariancie nie ma kwalifikatora, a gracz może wygrać połowę puli, którą zadeklarował. Może on na przykład wygrać układem niskim, mimo że nie jest to najlepszy układ niski, gdy gracz z lepszym układem niskim nie podejmie odpowiedniej decyzji. Każdy układ niski może tu wygrać połowę puli — nawet para lub niższa ranga — o ile będzie to najniższy układ zadeklarowany w grze na niskie.
W poker-roomach online oraz cegła i zaprawa decydują karty. W grze online oznacza to, że w fazie showdown oprogramowanie określa, który układ jest najlepszym wysokim, a który najlepszym niskim spełniającym warunki, a następnie odpowiednio dzieli pulę.
Ogólne
Tak jak w wersji siedmiokartowego pokera Stud, każdy gracz rozpoczyna z dwoma kartami zakrytymi i jedną odkrytą, a następnie rozdający daje każdemu trzy dodatkowe karty odkryte oraz na końcu jedną zakrytą. Każdy gracz kończy zatem z siedmioma kartami, czterema odkrytymi i trzema zakrytymi. Różnica jest taka, że w siedmiokartowym pokerze Stud High-Low każdy gracz może mieć dwa różne układy: wysoki i niski. Każdy gracz tworzy pięciokartowy układ wysoki, używając pięciu z posiadanych siedmiu kart. Każdy gracz tworzy pięciokartowy układ niski, używając pięciu z posiadanych siedmiu kart. Oba układy mogą wykorzystywać te same pięć kart, ale nie jest to wymagane — zazwyczaj tak nie jest. Jeśli na przykład siedem kart to: Kk 8k 5t 4k 3k 2p Ak, układem wysokim jest Ak Kk 8k 4k 3k, czyli mały poker na asie, gdy układem niskim jest 5t 4k 3k 2p Ak, czyli wheel (najniższy możliwy strit). Występuje także układ zarówno niski i wysoki złożony z pięciu kart: Kp Qk 8p 7k 6t 5k 4t. Układ wysoki to strit na 8, a układ niski to 8-7-6-5-4.
Jak w większości z odmian pokera, w siedmiokartowego poker Stud High-Low gra się za pomocą standardowej talii 52 kart. Gra się na stole ośmioosobowym.
Każda rozgrywka siedmiokartowego pokera Stud High-Low rozpoczyna się od dołożenia ante do puli przez każdego gracza. Ante to stawka wejściowa przed rozdaniem kart ożywająca grę. Na przykład w grze z limitem 2$/4$ ante to 40 centów. Każdy gracz musi dołożyć ante do puli zanim otrzyma karty.
Przy pierwszym rozdaniu ante jest pobierane automatycznie bez uprzedniego pytania. Ponieważ w siedmiokartowym pokerze Stud High-Low nie są stosowane blindy, eliminuje to konieczność oczekiwania.
W siedmiokartowym pokerze Stud High-Low pozycja rozdającego nie zmienia się, tak jak w grach z zakładami w ciemno. Jest ona oznaczona przez biały przycisk nazywany stud. Przycisk stud znajduje się zawsze przy miejscu ósmym, a każde nowe rozdanie zaczyna się zawsze przy miejscu pierwszym. Pierwsza karta każdej kolejnej rundy zawsze trafia do pierwszego aktywnego gracza (który wyrównał zakłady lub postawił wszystkie żetony) na lewo od przycisku stud. Jeśli gracz zmieni pozycję, zmieni się także pozycja przycisku stud. Jest więc jasne, gdzie znajduje się pozycja rozdawania. Jest to ważne w sytuacji, gdy co najmniej dwóch graczy ma takie same karty odkryte. Jeśli układy są takie same po pierwszej rundzie, gracz znajdujący się na lewo od przycisku stud rozpoczyna zakłady.
Po umieszczeniu ante rozdający wydaje każdemu graczowi dwie zakryte karty i jedną odkrytą, rozpoczynając od miejsca numer 1. Dwie karty zakryte są nazywane kartami własnymi. Na ekranie monitora gracz widzi karty odkryte, ale nie ma się o co martwić — tylko on może je widzieć. Karty własne innych graczy wyświetlane są na ekranie tylnymi stronami. Każdy gracz widzi karty przeciwników w ten sposób poza własnymi. Karty własne można określić po tym, że są one ułożone niżej względem kart odkrytych. Gracz widzi karty odkryte pozostałych graczy, a oni widzą jego karty odkryte.
W siedmiokartowym pokerze Stud High-Low, tak jak w każdym innym, chodzi o obstawianie. W siedmiokartowym pokerze Stud High-Low jest pięć rund zakładów. Rozmiary zakładów zależą od struktury gry. Wszystkie rozgrywki siedmiokartowego pokera Stud High-Low w serwisie Full Tilt Poker są grami z limitem. Pierwsze dwie rundy zaczynają się od pierwszego poziomu, a kolejne trzy od jego dwukrotności.
Third Street
W pierwszej rundzie (third street) obstawianie zaczyna gracz z najniższą kartą odkrytą. Jest to zakład wymuszony. Zakład musi mieć wartość co najmniej określonego minimum, co nazywa się wejściem bring-in, ale może być wyższy. Bring-in to zazwyczaj jedna czwarta niższego limitu. Jeśli co najmniej dwóch graczy ma kartę odkrytą o tej samej wartości, gracz rozpoczynający jest określany na podstawie jej koloru w kolejności (trefl, karo, kier, pik). Jest to jeden z przypadków, gdy kolory mają znaczenie w pokerze. Jeśli na przykład w pierwszej rundzie pojawią się trzy dwójki w kolejności: 2p, 2k, 2k, zakłady rozpocznie gracz z dwójką kier.
Na powyższym rysunku gracz ma najniższą kartę. Musi rozpocząć obstawianie. Ma tylko dwie możliwości. Może:
- otworzyć bring-in
- ukończyć zakład, czyli podnieść stawkę do dolnego limitu
Wybór dokonywany jest przez kliknięcie w oknie dialogowym. Mimo że zawsze można ukończyć zakład, gracze zazwyczaj otwierają za minimum. W tym przypadku jeśli pozostali gracze spasują, gracz który otworzył za minimum wygrywa ante i rozdawana jest kolejna partia.
Jednak w normalnej sytuacji nikt nie pasuje przy otwarciu bring-in.
Jeśli gracz otworzy bring-in, każdy kolejny gracz ma trzy możliwości:
- spasować
- sprawdzić, czyli dorównać do stawki
- ukończyć zakład, czyli podnieść stawkę do dolnego limitu
Jeśli gracz ukończy zakład, każdy kolejny gracz ma trzy możliwości:
- spasować
- sprawdzić, czyli dorównać do stawki
- podbić, czyli zwiększyć dany zakład
Każdy gracz podczas tury ma takie same trzy możliwości działania. W przypadku podbicia każdy gracz, który chce kontynuować grę, musi sprawdzić dotychczasowy zakład lub podbić stawkę. W dowolnej jednej rundzie zakładów, może być maksymalnie jeden zakład i trzy podniesienia. W pierwszej rundzie otwarcie bring-in oraz stawka ukończenia zakładu liczone są jako jeden zakład. W grze z limitem 2$/4$ na przykład gracz otwiera bring-in za 50 centów, kolejny gracz kończy zakład do wysokości 2$, a następnych dwóch graczy podbija. Razem daje to zakład w wysokości 6$. Jest on równy wysokości trzech zakładów, a kolejny gracz może podbić jeszcze raz. Podbicie to zakończy zakłady tej rundy, czyli spowoduje osiągnięcie maksimum.
Gdy gracz spasuje przy podbiciu jego karty są usuwane ze stołu i przestają być wyświetlane na ekranie.
Przy ocenianiu kart warto pamiętać, że w grze typu High-Low z dzieleniem puli dobre karty mogą być zarówno niskie, jak i wysokie. Idealną dla gracza sytuacją jest posiadanie układu, który jest jednocześnie układem niskim i wysokim, dzięki czemu ma on szansę wygrania obu części puli (zgarnięcie puli). Należy pamiętać o kwalifikatorze. Jeśli gracz próbuje stworzyć niski układ, karty równe lub wyższe niż 9 zmniejszają jego szanse. W porównaniu z pokerem Omaha High-Low siedmiokartowy poker Stud High-Low daje większe szanse na podzielenie puli między wysoki i niski układ w fazie showdown. W pokerze Omaha High-Low niski układ może wygrać pulę, tylko jeśli co najmniej trzy z kart wspólnych mają wartość równą lub niższą niż 8, a nawet wtedy zdarza się, że żaden z graczy nie zdoła utworzyć niskiego układu. Jednak w siedmiokartowym pokerze Stud High-Low gracz może wykorzystać pięć ze swoich siedmiu kart, dlatego prawdopodobieństwo utworzenia układu niskiego jest całkiem wysokie.
Fourth street
Po wyrównaniu zakładów pierwszej rundy, gdy każdy gracz miał możliwość spasowania lub wyrównania wartości zakładu, rozdający rozdaje każdej nadal grającej osobie drugą kartę odkrytą (nazywaną fourth street). Gracze następnie biorą udział w rundzie zakładów. Zakłady w rundzie fourth street rozpoczynają się od niższego limitu.
Jedyną różnicą między zakładami siedmiokartowego pokera Stud High-Low a siedmiokartowego pokera Stud jest fakt, że w siedmiokartowym pokerze Stud High-Low dostępność pary w fazie fourth street nie zapewnia opcjonalnego zwiększenia limitu zakładów. W siedmiokartowym pokerze Stud High-Low pierwsze dwie rundy zakładów zawsze odbywają się na poziomie niższego limitu, a trzy ostatnie na poziomie wyższego limitu.
W fazie fourth street i kolejnych zakłady zawsze rozpoczynają się od gracza z najwyższymi kartami. Jeśli co najmniej dwóch graczy ma taki sam wysoki układ, zakłady rozpoczyna gracz znajdujący się najbliżej przycisku stud z lewej strony. Na rysunku gracz znajduje się bliżej przycisku stud niż drugi gracz z asem i dwójką, więc to on rozpoczyna zakłady.
Sytuacja jest identyczna, jeśli wyrównane układy są parami. Jeśli na przykład gracze mają parę 7-7, zakłady rozpoczyna gracz znajdujący się bliżej przycisku stud.
Gracz nie musi martwić się określaniem rozpoczynającego gracza. Oprogramowanie wyświetli możliwe opcje, gdy nadejdzie kolej gracza. Wyświetla ono także wszystkie dostępne opcje. Zadaniem gracza jest jedynie kliknięcie żądanej opcji.
We wszystkich rundach po fazie third street pierwszy gracz podejmujący decyzję ma dwie możliwości:
- czekać, czyli nie wykonać zakładu
- wykonać zakład przy limicie dla tej rundy
Jeśli nikt nie wykona zakładu, każdy gracz ma te same możliwości w rundzie. Brak zakładu może występować w każdej rundzie poza fazą third street. Brak zakładu w rundzie jest nazywany fazą czekania.
Jeśli którykolwiek gracz obstawi, każdy kolejny gracz ma trzy możliwości:
- spasować
- sprawdzić, czyli dorównać do stawki
- podbić, czyli zwiększyć dany zakład
Czekający gracz zachowuje swoje karty. Jeśli dowolny kolejny gracz obstawi, czekający gracz ma powyższe trzy możliwości. Działanie typu sprawdzanie w celu podbicia po obstawieniu przez innego gracza jest znane jako taktyka czekać-podbić. Jeśli gracz wybierze opcję czekania, aby następnie podbić, ryzykuje on, że nikt w tej rundzie nie obstawi.
Fifth street
Po wyrównaniu zakładów w fazie fourth street, gdy każdy gracz miał możliwość czekania lub wyrównania wartości zakładu, rozdający rozdaje każdej nadal grającej osobie trzecią kartę odkrytą (nazywaną fifth street). Gracze następnie biorą udział w rundzie zakładów. Zakłady fazy fifth street odbywają się na wysokości górnego limitu.
Sixth street
Po wyrównaniu zakładów fazy fifth street rozdający rozdaje każdemu grającemu nadal graczowi czwartą odkrytą kartę (nazywana sixth street). Gracze następnie biorą udział w rundzie zakładów. Zakłady fazy sixth street odbywają się na wysokości górnego limitu.
Seventh street
Po wyrównaniu zakładów fazy sixth street rozdający rozdaje każdemu grającemu nadal graczowi ostatnią kartę, która jest zakryta (nazywana seventh street lub kartą river). Gracze następnie biorą udział w ostatniej rundzie zakładów. Zakłady odbywają się tak samo jak w poprzednich trzech rundach.
Showdown
Po wyrównaniu zakładów fazy seventh street, następuje zakończenie obstawiania i rozpoczyna się faza showdown. Pozostali aktywni gracze pokazują swoje karty. Najwyższy układ wysoki złożony z pięciu kart wśród siedmiu posiadanych przez gracza wygrywa połowę puli. Najlepszy niski układ (jeśli zawiera pięć różnych kart o wartości niższej lub równej 8) złożony z pięciu kart wśród siedmiu posiadanych przez gracza wygrywa drugą połowę. Oprogramowanie określa wygrywające układy i rozdziela pulę. Jeśli żaden z graczy nie spełnia warunków niskiego układu, oprogramowanie przydziela całą pulę graczowi z układem wysokim. Jeśli siedem kart gracza tworzy zarówno najlepszy układ wysoki, jak i niski, oprogramowanie przydziela mu całą pulę.
Gracze nie pokazują swoich kart jednocześnie. Faza showdown ma określoną kolejność.
Oprogramowanie najpierw odkrywa karty pierwszego obstawiającego gracza lub ostatniego gracza, który podbił zakład w dowolnej rundzie. (Jeśli w fazie river nie było zakładu, w fazie showdown zostaną najpierw odkryte karty pierwszego gracza, który obstawiał lub ostatniego gracza, który podbił w fazie sixth street itd.). Jeśli kolejny aktywny gracz ma lepszy układ wysoki lub niski niż aktualnie odkryty (lub jest on równy), oprogramowanie odkryje karty tego gracza. Jeśli kolejny aktywny gracz nie ma lepszego układu, oprogramowanie wyświetla mu kolejną możliwość działania. Może on pokazać swoje karty, jeśli tego chce, lub je odłożyć (odrzucenie). Oprogramowanie daje takie same możliwości każdemu graczowi — odkrywa układ jeśli jest on lepszym układem niskim albo wysokim (lub równym) niż pokazane do tej pory; daje możliwość odrzucenia kart — i przydziela odpowiednie połowy puli.
Nie należy obawiać się nieodpowiedniego odczytania wartości kart i przypadkowego odrzucenia zwycięzcy. Jeśli zakłady były sprawdzane do końca, oprogramowanie przydziela połowy puli wygrywającym układom i przedstawia ich wartość w oknie czatu. Gracz może na przykład skupić się na dobieraniu kart do koloru i nie zauważyć, że mimo niepowodzenia ma on faktycznie układ niskiej 8, który jest układem wygrywającym. Oprogramowanie zapewnia wygraną, jeśli układ gracza jest najlepszym niskim lub wysokim układem w fazie showdown.
Jeśli zakłady nie zostaną wyrównane w fazie seventh street, gdy żaden z graczy nie sprawdzi podbitego zakładu, nie dochodzi do fazy showdown, a oprogramowanie przydziela pulę podbijającemu graczowi. Tak samo dzieje się w przypadku wszystkich poprzednich faz. Jeśli zdarzy się to we wcześniejszej fazie, karty nie są dalej rozdawane, ponieważ partia zostaje zakończona.
Czasem gracz obstawia wszystkie żetony przed zakończeniem obstawiania. W tym przypadku tworzona jest co najmniej jedna pula dodatkowa, a oprogramowanie przydziela odpowiednio pulę główną i dodatkową. Gdy gracz obstawi za wszystko, może następnie pojawić się zakład, który nie zostanie sprawdzony, ale mimo to występuje faza showdown.
Gracze często nie pokazują układów przegrywających. Gracz może jednak zobaczyć wszystkie karty, które brały udział w grze w fazie showdown, nawet jeśli nie zostały one pokazane. Kliknij przycisk LAST HAND, aby wyświetlić nowe okno przedstawiające ostatni układ i pozostałe karty aktywne. Możesz w tym oknie także zobaczyć dowolny z poprzednich układów (do ostatnich 50 w bieżącej sesji).