183

Wybór początkowych kart w pokerze Omaha Hi/Lo

Chip Jett

1st April 2009

Osobiście uważam, że nie można grać zbyt ostrożnie w Omaha Hi/Lo — zwłaszcza w grze ringowej. Chętnie przyznam, że tak ostrożna gra nie jest zabawna, ale jeśli masz odpowiednio dużo cierpliwości, to zarobisz tak dobrze, jak w innych.

Oto przykład ostrożnej gry w Omaha Hi/Lo: jeśli gram w HORSE i rozdawane jest 10 układów Omaha Hi/Lo przed kolejną grą, prawdopodobnie nie rozegram żadnego układu. Średnio wezmę zapewne udział w jednym rozdaniu na dziesięć. Jest to bardzo ostrożna gra, ale w grze, takiej jak Omaha Hi/Lo, w której wielu graczy nie dostrzega siły swoich układów i popełnia błędy, jest to wygrywająca strategia.

Jeśli idzie o początkowe karty, nigdy nie dokładam do puli, jeśli nie mam kart z asem — w żadnych okolicznościach. Zazwyczaj potrzebuję A-2. Najlepiej A-2 i dwie niskie karty. Zagram także z A-3, jeśli as będzie w kolorze z inną kartą.

Jeśli zbytnio rozszerzysz zakres początkowych kart, wpadniesz w kłopoty. Przyjmijmy, że mam karty: A-4-7-9 z asem w kolorze. Karty te są dosyć problematyczne. Wiem, że dużo graczy będzie z nimi grało, ale jest to zazwyczaj układ, w którym łatwo wpaść w kłopoty. Jeśli odrzucę te karty i zobaczę, że flop byłby dla nich dobry, nie zdenerwuję się. A to dlatego, że przy kartach innych graczy A-4-7-9 są łatwe do przełamania.

Należy więc szukać układów, w których wszystkie karty współpracują ze sobą. Oto przykład fatalnego układu Omaha Hi/Lo, w którym karty ze sobą nie współpracują: K-10-3-4. Wiele osób powie, że „Te karty mają trochę możliwości dla ułożenia układu wysokiego i trochę dla utworzenia niskiego.” Faktycznie trochę — bardzo mało. Są to dwie słabe karty wysokie i dwie słabe karty niskie.

Każdy przypadek, w którym cztery karty ze sobą nie współpracują, wskazuje, że są to karty, z którymi nie warto ryzykować w pokerze Omaha Hi/Lo. Gdy gracze przyzwyczajeni do pokera Hold'em patrzą na układy Omaha Hi/Lo, widzą te wszystkie możliwości i mówią: „miałem parę” czy „miałem możliwość dociągania do koloru” lub „miałem możliwość dociągania do niskiego układu”. Fakt jest jednak taki, że elementy te muszą występować razem.

Jeśli wszystkie z kart współpracują ze sobą, grasz tak naprawdę z 16 układami, a przeciwnik z podzielonymi kartami ma w ręku zaledwie cztery układy. Nie trzeba nawet mówić, że jeśli wszystkie cztery karty ze sobą współpracują, masz niesamowitą przewagę w pokerze Omaha Hi/Lo.